WORKING WITH CHILDREN CHECK
Geçen yıl tatilimiz tamda Noel bayramı gününe denk gelmişti. Sabah saat on civarıydı itfaiye sirenleri, çanlar, zillerle falan bir gümbürtü koptu. Herkesler sokağa fırladı, Allah var yangın var zannettik. Tabi itfaiye arabasından kırmızılı kostümü, upuzun ak saçı ve sakalıyla, çuvalıyla Santa inince herkesi bir gülümseme aldı. Bilhassa kamptaki çocuklar neşeyle, sevinçle el çırpmaya başladılar. Santa -Aziz- kılığındaki adam elindeki kocaman zilini çaldı, arada “ho..hoo” diye bağırdı. İsteyenler bilhassa çocuklar Santayla sırayla resimler çekindiler. Ardından Santa çuvalından ucuz şekerlerden çıkartıp çocuklara bol bol dağıttı. Şekerleri alan çocuklar daha çok neşelenip cıvıl cıvıl oldular. Bu duruma ana-babalar daha çok sevinip neşelenirken Santa herkese el sallayıp “ho..hoo”larla itfaiye arabasına binip sirenleri, çanını çala çala başka yerlere gittiler.
Hristiyan aleminin Hazreti İsa Aleyhisselam’ın doğduğunu kutladığı bu mübarek günün anısına sokaklar, evler her yerler ışıl ışıl süslendi. Bugünün sembolü Santa kostümlü adamlar her yerde. Bu yazımda Türklerin “Noel baba” dedikleri Santa ile ilgili biraz bilgi edinmemiz lazım diye düşündüm. Tahminen yirmi yıl kadar önceydi, tafsilatını isteyen araştırsın. Haberlerde bazı Santa kostümlülerin resim çekinirken kucaklarına aldıkları küçük çocukları istismar ettikleri ortaya çıktı. O zamanlarda bununla ilgili videolar falanda yayınlanınca, aileler çok tedirgin oldular. İnsanlar ne bilsinler, masumca bir poz resim çekinecekler ama altından çirkin işler çıkınca devlet bu işlere el koydu. O zamanlardan sonra çocuklarla çalışacak herkesin “Working With Children Check’’ kartı çıkartması mecburi oldu. On sekiz yaşından küçük çocukların olduğu ortamlarda işi olan herkes bu karttan edinmek mecburiyetinde şu anda. Bu kartları yoksa çocukların olduğu yerlerde çalışmaları kanunsuz oluyormuş. Misal okuldaki bir şenliğe gidip sadece bir gün çalışacaksınız diyelim, birçok okul bu standarttı sizden talep eden şirketlerle çalışıyorlar. Belgeniz yoksa size işi vermiyorlar.
Çocuklarla yolum çok sık kesiştiğinden ben bu belgeden bir tane yaptırdım. Yenilerde gençler sistemi biliyorlar Çocuklarla Çalışabilme Belgesinin müracaatını internetten yapıyorlar. Oradaki soruları cevapladıktan sonra kimlik fotoğraflarını falan Mobil telefonlarıyla çekip evden halledebiliyorlar. Bende internetten formları doldurttuktan sonra çıkan barkodunu postaneye götürdüm. Postanelerde işlemleri tamamlayabiliyorlar. Eğer işçi olarak Çocuklarla Çalışma belgesi alacaksanız sizden -bugün itibariyle -yüz on dolar talep ediyorlar. İkinci şıkta gönüllü olarak çalışacaksanız bir ücret istemiyorlar, bedavadan kartı veriyorlar. Ne ki siz müracaat ettikten sonra beş-altı hafta içinde polisten sizin sicilinizi araştırıp sabıkanız-suçunuz yoksa belgeyi adresinize yolluyorlar. Süresi dolan kartınızı beş yılda bir yenilemeniz gerekiyor.
Bu günlerde tanıdığım hemen herkes lafı dönüp dolaştırıp çocuk istismarı haberlerine getiriyor. Bu dünyanın hemen her yerinde olabilecek çok çirkin, kötü durumlar. Berlin’de de çocuk istismarı çok yaygındı. Veya en gelişmiş ülke dediğimiz Amerika’dan da çirkin haberler maalesef gelebiliyor. Bilmediğimiz tanımadığımız insanlardan ummadığımız nahoş durumlar olabilir. Evlat candır, hayattaki en kıymetli varlığımızdır. Ne olursa olsun ana-babalar çocuklarını ürkütüp korkutmadan tedbirli davranmalı, çocuklarını iyi takip etmeliler. Küçük çocuklarınızla parkta, pazarda tanımadıkları insanlarla nasıl olunması gerektiği onlara korkutmadan güzellikle anlatılıp öğretilmeli. Nasıl anlatacağınızdan emin değilseniz bu konuda bir uzmandan yardım almak iyi olur. Çocuk sahipleri tanımadıkları insanlara bir dakika bile olsa çocuklarını emanet etmemeliler. Zor ve dehşet verici böylesi durumları yaşamamak için anne ve babalar çok dikkatli olmalılar. Herhangi bir yerde tanımadığınız insanların çocuklarınıza temas etmesine müsaade etmeyin derim. Hatta mümkünse sadece en yakınlarınızdan başkasına küçük çocuklarınızı mecbur kalmadıkça emanet etmeyin. Misal çocuk konuşup kendisini ifade edebiliyorsa iyi de henüz konuşamayan daha küçükler size başına geleni anlatamaz, söyleyemez. Bu konularla ilgili her zaman uyanık olmak elzemdir.
Bir zaman iş yerimize Santa kostümlü biri geldi. Neşeli neşeli ortalıkta gezindi çocukları eğlendirdi, şeker dağıttı falan, yanında ailesi olan çocuklar resim çekindiler, onunla mutlu pozlar verdiler. Bir ara yaşını almış bir iş arkadaşımız neşeyle bize “ha..haa bende Santa’nın kucağına oturdum, resim çekindim.’’ dedi. Evli barklı kadının sevincini önce anlayamadık. Ama konuştukça işin rengi kaçtı. O günden itibaren bence Santa kostümlülerinde dikkatle istismarcılardan korunması lazım diye düşünmeden edemiyorum.